“Πατρίδα είναι οι αναμνήσεις των παιδικών μας χρόνων…”

Σε μας που στο αίμα μας τρέχει αίμα προσφυγιάς οι μνήμες εκείνων των χρόνων φαντάζουν "αλλοιώτικες" στους πολλούς.

.

.

Μέσα στην ψυχή μας κρατάμε δυο πατρίδες. Εκείνην που μας άντρωσε κι εκείνην που δε γνωρίσαμε ποτέ μα που είναι τόσο οικεία όσο το γλυκοφίλημα της μάνας μας, λίγο πριν την καληνύχτα.

Μεγαλώνοντας αν ποτέ παλέψουμε να τις ξεχωρίσουμε, μένουμε μισοί άνθρωποι.

Η δική μας Μικρή Πατρίδα είναι το συνοθύλευμα του παιδικού μας μυαλού κι όσα έφερε ο χρόνος κι ο τόπος κι εναπόθεσε στην ψυχή μας...

Λένα Σαββίδου

.

.

Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2012

Σμύρνη 1922: Στης μαντζουράνας τον ανθό


Στης μαντζουράνας τον ανθό 
έπεσα ν' αποκοιμηθώ,
λίγο ύπνο για να πάρω 
στην αγάπη μου επάνω.
Έπεσ' αποκοιμήθηκα, 
αγάπη δεν θυμήθηκα.



Και στον υπνοφαντασμό μου 
πάντρευαν τον αγαπό μου,

πάντρευαν την αγάπη μου, 

το κάναν για γινάτι μου,

και τη δίναν τον εχθρό μου 

για το πείσμα το δικό μου.





Και στη χαρά με προσκαλούν, 

διά κουμπάρο με θωρούν,

για να πάω να στεφανώσω, 

δυο κορμάκια να ενώσω.




Του γαμπρού τα παλικάρια 

έριχναν μαργαριτάρια

και της νύφης οι κοπέλες 

έριχναν τις καραμέλες.


(Του γάμου και της αγάπης. Αρετσού Μικράς Ασίας)



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιστορίες καθημερινής τρέλας στο κλεινόν άστυ.

Ακούσματα Πατρίδας.

Παραδοσιακά και διαφορετικά ακούσματα από την Μικρή μου Πατρίδα

Μικρή πατρίδα

Μικρή πατρίδα