“Πατρίδα είναι οι αναμνήσεις των παιδικών μας χρόνων…”

Σε μας που στο αίμα μας τρέχει αίμα προσφυγιάς οι μνήμες εκείνων των χρόνων φαντάζουν "αλλοιώτικες" στους πολλούς.

.

.

Μέσα στην ψυχή μας κρατάμε δυο πατρίδες. Εκείνην που μας άντρωσε κι εκείνην που δε γνωρίσαμε ποτέ μα που είναι τόσο οικεία όσο το γλυκοφίλημα της μάνας μας, λίγο πριν την καληνύχτα.

Μεγαλώνοντας αν ποτέ παλέψουμε να τις ξεχωρίσουμε, μένουμε μισοί άνθρωποι.

Η δική μας Μικρή Πατρίδα είναι το συνοθύλευμα του παιδικού μας μυαλού κι όσα έφερε ο χρόνος κι ο τόπος κι εναπόθεσε στην ψυχή μας...

Λένα Σαββίδου

.

.

Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2015

Σπύρος Ματσούκας. Περί αιωνίων… φοιτητών.




Σπύρος Ματσούκας. Ο Εθνικός μας ζητιάνος και ποιητής. 
 
Περί αιωνίων… φοιτητών.


 Μία πολύ όμορφη σκηνή από την ζωή στην μικρή τότε Ελλάδα του περίπου 1895 διαδραματίζεται ανάμεσα στον νεαρό φοιτητή της Νομικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Σπύρου Ματσούκα και στην φτωχή μητέρα του, όταν η τελευταία απορεί γιατί αργεί να πάρει το πτυχίο του ο γιος της.
 
 -« Αμ πως τα καταφέρνεις γιε μου – του ‘λεγε  η γριά μάνα του – και δεν παίρνεις το χαρτί σου από την Αθήνα;
-« Δεν φταίω εγώ, Μάνα μου… της απαντούσε εκείνος. Φταίνε εκείνα «τα ψιλά γράμματα» που έχουνε τα βιβλία !...Τα χοντρά τα διαβάζω καλά… , Μα εκείνα τα ψιλά μου σκοτίζουνε το κεφάλι !...
-« Και τι λογής είναι κείνα τα ψιλά γιε μου; Ο Ματσούκας, της διάβασε, τότε, από την Πολιτική Δικονομία κάτι ψιλογραμμένες σημειώσεις.
-« Αυτά είναι μάννα μου…
-« Αυτά ;… Έκανε απορώντας εκείνη καθώς τα κοίταζε… Αμ’ καλά κάνεις γιε μου και τα αποφεύγεις. Μ’ αυτά κι απ’ αυτά παλάβωσε κι ο Βασίλης της Παπαδιάς !».

Από ομιλία  του κ. Hλία Δημητρόπουλου σε φιλολογικό Βραδινό της Εταιρείας Λογοτεχνών Ν.Δ. Ελλάδος που αναρτήθηκε στον ιστοχώρο της εταιρείας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιστορίες καθημερινής τρέλας στο κλεινόν άστυ.

Ακούσματα Πατρίδας.

Παραδοσιακά και διαφορετικά ακούσματα από την Μικρή μου Πατρίδα

Μικρή πατρίδα

Μικρή πατρίδα